Bezoekje Arkadi klooster kreta griekenland

 

Vanaf Heraklion Rethymnon kunt u de borden naar het klooster Arkadi volgen

 

 

Vanaf de weg Heraklion Rethymnon kunt u de borden naar het klooster Arkadi volgen. (Circa 18 kilometer).De route erheen is via een smalle weg, maar het uitzicht en de natuur zijn er schitterend, men waant zich eerder in Oostenrijk dan op een eiland in de Middellandse Zee. Het klooster is het boeg beeld van het vrijheids gevoel van de Kretenzers, sinds in 1866 meer dan duizend eiland bewoners, die zich hier op bliezen, dankzij de meer dan 15.000 Turkse veroveraars, met maar liefst30 kanonnen. Niet voor niets zijn er talloze plaatsen op Kreta die de straat naam Odos 1866 dragen en niet voor niets is 18 november een lokale feestdag, de dag dat het gebeurde! Wat is er precies is gebeurd; Kreta was rond de 250 jaar bezet door de Turken, toen na vele bloedige neer slagen opstanden de opstand van 1866 uitbrak. Dit lag wat gevoeliger dan de andere opstanden want de Turken begonnen langzamer hand hun grip op Kreta te verliezen. Het klooster Arkadi was vanaf het begin het zenuw stelsel van de opstand, zo werd onder andere hier het comité van tegen stand opgericht. Toen de Turkse bevel hebbers hier lucht van kregen hebben ze onmiddellijk bood schappers uitgezonden om de abt van het klooster te bewegen het verzet af te breken. Zo niet, dan zouden de Turken het klooster komen verwoesten, maar met dreigingen werkt het niet op Kreta. Toch stuurden de Turken enkele vooruit gestelde soldaten om alvast enige schade aan te richten in het klooster, en inderdaad, enige monniken kregen twijfels, maar niet de abt Gabriel Marinakis, die bleef weer stand bieden, een houding die door de andere monniken lang zaam werd over genomen. Ook de soldaten van het Griekse leger onder commandant Koroneos konden de bewoners van het klooster niet op andere gedachten brengen, waarna het klooster geheel op zichzelf stond tegen de Turkse vijand. Achter gelaten met alle twijfels van dien gingen ze een plan maken om de Turken te bestrijden.. Zo kweekten ze onder meer extra bijen om de Turken aan te vallen, maar ze beseften wel degelijk geen enkele kans te hebben tegen de Turkse over macht. Uiteindelijk kwamen de Turkse over heersers en omsingelden het klooster, waar bij later nog twee gigantische kanonnen aan werden toegevoegd. Het lot van de monniken leek bezegeld.
Op 7 november vierden de monniken nog een mis en op 8 november kwam de dag van de aanval. Deze aanval was een verschrikkelijk en dat is nog duidelijk te zien in het klooster. De bewoners van het klooster hadden zich heldhaftig gedragen en bikkelhard weerstand geboden maar toch bleek de zaak uitzichtloos, maar toen riep de abt dat zij zich allen samen moesten trekken in het kruit huis, want volgens hem was het beter te sterven in de vuurzee van het kruit huis dan in de handen van de Turken te vallen.
Eenmaal toen de monniken in het kruit huis waren verstopt brak de vijand pas echt in het klooster door, zij vernielden alle poorten en waren binnen zonder dat er maar een kanon schot was gelost.
Nog eenmaal werden de monniken in de gelegenheid gesteld te vluchten uit het kruit huis, maar geen van de helden vertrok.
Toen stak Costas Giamboudakis met een fakkel het kruit aan en een geweldige en donderende explosie volgde, waarbij allen stierven, en niet alleen de monniken, maar ook heel veel Turken die op dat moment het kruit huis belegerden.
Tot op de dag van vandaag is het klooster nog een vesting. Een onsmakelijk vierkant gebouwd gebouw. Als men binnen komt aan de west vleugel, door de poort en dan staat men voor de zwaar beschadigde Venetiaanse kerk uit 1587 ( ja, dezelfde die tot 1 januari 2002 op het 100 drachme biljet stond).  Voor de kerk staat een hoge Cypres die de aan stormende Turken en de explosie heeft overleeft. Kon deze boom maar spreken.  Kijkt men naar links, dan kan men in de Noord west hoek van het gebouw de cel van de abt Gabriel zien, iets meer naar het midden het gasten huis, daar naast de eet zaal, en gelijk daar naast weer de keuken.    
Verder naar het oosten komt men in het uiterste punt van de ruimte, de kruit kamer waarvan nog steeds het dak er af is dat toentertijd werd weg geblazen. De overige delen van het gebouw zijn de overige klooster cellen. Gaat men uit het gebouw helemaal direct tegen over de ingang van het klooster vindt u nog enekele herinneringen aan de vreselijke gebeurtenis, namelijk de busten van de vier hoofd rol spelers van het drama en in een 'knekel huis' de schedels van enkele omgekomenen.

 

 

 

Deze pagina is een onderdeel van www.holidaycrete.eu

 

 

 

Privacy verklaring